Το κορμί της και το κορμί τους.

Γέμισαν φλέβες και φλεβίτσες

απ΄το ροζ της ομορφιάς τους,

ανέβλυσε στη μνήμη

επιθυμία του δικού του ροζ.

Ανησύχησαν οι φύλακες της αρετής,

και βγήκαν να της θυμίσουν το μη,

μα σαν τις αντίκρισαν,

έκαναν πίσω,

κι άφησαν ελεύθερο το ροζ

να απλωθεί.

Κι αυτό, ανενόχλητο και

ασυγκράτητο, απλώθηκε.

Άρωμα ευχαρίστησης αναδύθηκε,

και κατέκλυσε τους πόρους.

Έγειρε στο άνθος τους και ψιθύρισε,

υπάρχω...