Κάθε πρωί έχω την τύχη ν΄ απολαμβάνω την ομορφιά της ανοιχτής θάλασσας εξαιτίας του προσα-νατολισμού του χώρου εργασίας μου. Ένας ανοιχτός ορίζοντας, μια θάλασσα πλατιά, και το λιμάνι με υποδέχονται. Μαζί καλωσορίζουμε την ημέρα, με κρύο, ζέστη, συννεφιά, λιακάδα, βροχή, χιόνι. Η ομορφιά του ζητούσε να μοιρασθεί. Έμοιαζε εγωισμός να το κρατήσω μόνο για μένα. Ήθελα να το δωρίσω, να φέρω στο λιμάνι αυτούς που έφυγαν, να τους υπενθυμίσω τι αφήσαν πίσω, να τους καλέσω στην ασφάλεια της πάτριας γης, να τους θυμίσω τι σημαινει λιμάνι κι απανεμιά. Πήρα την απόφαση και αυτό το δώρο το φωτογράφισα. Το φωτογράφισα κάθε μέρα. Ό,τι είδα, δικό σας.